Uğur Demir

Sevgili Babacığım,

Bugün 19 Haziran 2011,

Arkadaşlardan, televizyondan ve internetten öğrendiğim kadarıyla bugün Babalar Günü’ymüş. Herkes tatlı bir hediye telaşasına girmiş bugün. Herkes birbirine soruyor, ne alsam ne alsam..Benim için ise bu telaş biranlam ifade etmiyor. Çünkü sen yoksun Baba.

Bir bayram sabahı ecel seni aramızdan aldı. O gün yaşadıklarımızı hayatım boyunca hiç bir zaman unutamayacağım. İçimde bir ateş parçası yanıyordu sanki. 7 ay oldu, tam tamına 7 ay. İçim hala öyle , ama dışarda sahte gülücükler yapmaya mecbur kalıyoruz babacığım. Allah’ın takdiri böyleymiş diyorum elbetteki. Ama babacığım seni çok ama çok arıyorum. Benim sana
hediyem ise, dua etmek ve sana layık hayırlı bir evlat olabilmek.

Biliyormusun, artık hiç bir bayram sabahını heyecanla beklemiyorum. Her bayram sabahı bana sana hatırlatıyor olacak. Zaten sen gittin gideli, eskisi gibi de değilim. Bazı geceler yalnız kalınca bu adam benim babam, ah babam sağ olsaydı parçalarını
dinledikçe ağlamıyorda değilim hani.

Baba çınar ağacıdır…

Çünkü çınarın gölgesi yok artık üzerinizde.

Şairinde söylediği gibi babacığım artık çınarın gölgesi yok üzerimde…..

Ne zaman deniz kanarına gitsem, seninlebalık tutmaya gittiğimiz günler aklıma geliyor…Her yerde sen varsın biliyor musun…Sana yazacağım o kadar çok şey varki babacığım…Söyledim ya seni çok ama çok özledim. İnşallah bu gece rüyama gelirsinde, elini öpmek nasip olur..

Elbetteki birgün buluşacağız babacığım. O gün sana kavuşunca, işte o zaman mutlu olacağıma inanıyorum.

Mekanın cennet olsun Babacığım..

Seni çok seven evladın Uğur….
19.06.2011 – İstanbul,  Uğur Demir